عنوان مقاله: نوآوري دانش
منبع: ماهنامه تدبير-سال شانزدهم-شماره 165
چکيده: رشته
مديريت دانش به عنوان منبع و سرچشمه اصلي مزيت رقابتي در آينده شناخته شده
است. اين بدان معنا نيست که در دنياي به شدت رقابتي امروز نميتوان از
مديريت دانش براي کسب مزيت رقابتي و پيشبرد اهداف و مقاصد نوآوري در
سازمانها استفاده کرد، بلکه ميتوان قاطعانه ادعا کرد که امروزه مهارتهاي
مديريت دانش ميتواند در پيگيري و تحقق نوآوري در سازمانها موثر واقع شود.
در اين مقاله تلاش شده است که اولاً به موضوع گذار از انقلاب اطلاعات و
ورود به دوران انقلاب دانش اشاره و سپس نقش و اهميت دانش را تشريح کرد.
ثانيا توضيح داده شود که چرا مديريت دانش ميتواند موجبات شکوفايي و
بالندگي نوآوريهاي دانش را فراهم آورده و چگونه ميتوان از فناوريهاي
اطلاعات و ارتباطات براي دستيابي به اين اهداف و مقاصد بهره جست. ثالثاً
از طريق تامل و دقت در اصول دانش مدار، ساختارهاي توزيع دانش و مهارتهاي
دانش مدار به معرفي يک الگوي مديريت استراتژيک براي تلاشهاي نوآوري
پرداخته شود. در پايان، به چالشهاي بنيادين و اساسي اشاره شده که تمام
انواع سازمانها اعم از دولتي، بازرگاني و صنعتي ناچارند براي بهرهمندي از
مزاياي نوآوري استراتژيک به استقبال آنها بروند.
مقدمه
اصطلاح مديريت دانش طي دهه گذشته
توجه و اقبال بسياري در عرصه کسب و کار يافته است. علت اين اقبال و توجه
آن است که بسياري از مديران سازمانهاي مختلف، مديريت دانش را به عنوان
فرايندي قلمداد مي کنند که سازمانها را قادر مي سازد از داراييهاي دانش
براي ايجاد ارزش در سازمانها استفاده کنند. براي مثال، کاربرد اينترنت از
زمان اجراي پروژه ARPA-NET در ايالات متحده آمريکا روز به روز افزايش
يافته و امروزه اينترنت به عنوان يک ابزار کليدي براي مديريت دانش به شمار
رفته و رشته مديريت دانش به يک سوژه داغ و بحث برانگيز تبديل شده است. از
اين رو، بسياري از مديران آن را به عنوان منبع مزيت رقابتي آينده تلقي
کرده و آن را درحوزه هاي مختلف نظير تحقيق و توسعه، داروسازي، بازاريابي و
مهندسي نرم افزار به کار مي گيرند.
علاوه براين، مديريت نوآوري نيز که
با مسائل و موضوعاتي نظير مديريت کارآمد فرايند نوآوري سر و کار دارد توجه
و اقبال بسياري را به خود جلب کرده است GOH, 2004,HARKEMA AND BROWAEYS,
2002, GIGET, 1997 )). از آنجا که نوآوري به عنوان يکي از عناصر مهم و
کليدي کسب و کار محسوب مي شود، امروزه مديريت دانش به عنوان يکي از وظايف
و کارکردهاي اصلي سازمان محسوب مي شود. علي رغم مطالبي که بيان شد
تحقيقاتي که در زمينه دستيابي ، مديريت و کاربرد داراييهاي دانش در نوآوري
انجام گرفته است هنوز کافي نبوده است. امروزه، مديريت دانش و مديريت
نوآوري دو حوزه مديريتي متمايزي هستند که به نظر مي رسد داراي تاثيرات و
نتايج مجزايي هستند. با وجود اين، يکي از دغدغه هاي عمده و اصلي مديران
ارشد سازمانها اين است که از طريق کاربرد موثر داراييهاي دانش به ايجاد،
تحکيم و توسعه نوآوري بپردازند.
ترکيب مديريت دانش و نوآوري
افزايش
رقابت بين بنگاهها در مقياس جهاني باعث شده است که تفکيک يا عدم تفکيک
حوزه هاي مديريت دانش يا مديريت نوآوري موضوع چندان استراتژيک و مهمي به
شمار نيايد. در عوض، موضوع استراتژيک و مهم کاربرد مديريت دانش در
فرايندهاي مديريت نوآوري است که موجب مي شود سازمانها عملکرد خود را ارتقا
ببخشند. در گذشته سازمانها با تکيه بر نوآوري جديد براي ارتقاي عملکرد
سازمان از خـــــود مي پرسيدند: نوآوري چگونه ميتواند عملکرد سازماني را
ارتقا ببخشد، در حالي که امروزه با تکيه بر نوآوري دانش به عنوان منبع
بالقوه مزيت رقابتي از خود مي پرسند: چگونه توسل به نوآوري دانش، ما را
قادر مي سازد که در دنياي پر تلاطم کسب و کار به مزيت رقابتي بلندمدت نائل
شويم؟
براي اينکه بتوانيم چشم انداز روشني به مديريت استراتژيک نوآوري
دانش بگشاييم، لازم است که دو جريان فکري پشتيبان مديريت دانش و مديريت
نوآوري را بيان کنيم. رويکرد استراتژيک به مديريت دانش و مديريت نوآوري
ممکن است به ترکيب و يکپارچه سازي بيشتر اين دو حوزه منجر گردد. براي
اينکه اين جنبه از مديريت نوآوري دانش درک شود يک چارچوب مديريت استراتژيک
پيشنهاد مي گردد که به عنوان يک الگوي مفهومي قادر است به سازمانها کمک
کند که درک کنند چگونه مي توان نوآوري دانش را از طريق يک روش کلي، جامع و
هماهنگ هدايت کرد.
شکل شماره يک نشان مي دهد که مديريت دانش و مديريت
نوآوري ارائه گر يک رويکرد مديريت استراتژيک به نوآوري دانش به عنوان يک
منبع مزيت رقابتي پايدار است.(شکل 1)
اهميت دانش
گذار به انقلاب
دانش: در اقتصاد نوين، دانش منبع اصلي توسعه اقتصادي و صنعتي است و ساير
عوامل سنتي توليد مانند زمين، نيروي کار و سرمايه در مرتبه بعدي اهميت
قرار دارند(DRUCKER, 1994). عوامل سنتي توليد از نظر مقياس و دامنه با
محدوديت روبرو بوده و افزايش نهايي آنها به بازده نزولي سرمايه گذاري منجر
مي شود. در مقابل، قانون اقتصادي ديگري بر بازده دانش حکمفرماست: سرمايه
گذاري بيشتر در دانش يا اطلاعات به بازدهي بالاتري ختم خواهد شد. نگرش
سنتي به نوآوري از تاکيد بر داراييهاي فيزيکي و ملموس به فرايندهاي جذب،
همانند سازي و تسهيم دانش براي ايجاد نوآوري در دانش مبدل شده است. در
چنين شرايطي دانش به عامل کليدي ارتقاي عملکرد سازماني تبديل شده است. هر
چند صاحبنظران رشته نوآوري اهميت دانش را به رسميت ميشناسند، اما ابهام
موجود بين ارزش دانش و اطلاعات سازمانها را ناچار ساخته است که ميلياردها
دلار در فناوري اطلاعات سرمايه گذاري کنند(STRASSMAN,1997). اين ناهماهنگي
بين مخارج فناوري اطلاعات و عملکرد سازماني را مي توان به گذار از عصر
اطلاعات و ورود به عصر دانش نسبت داد(MALHOTRA,2000,1997). در حقيقت توجه
روزافزون به نوآوري دانش به عنوان اهرم استراتژيک عملکرد سازماني موضوع
تازه اي نيست.
سازمانهايي در اقتصاد مبتني بر دانش موفق عمل
مي کنند که بتوانند در فرصتهاي حاصل از داراييهاي دانش سرمايهگذاري کنند.
اين سازمانها فاتحان صنعت خواهند بود. سازمانهايي که از عهده اين مهم
برنيايند بازندگان صنعت تلقي خواهند شد. براي اين کار سازمانها مجبورند
انواع داراييهاي دانش را شناسايي و نحوه اجراي موثر مديريت دانش را
بياموزند.
مهارت مديريت دانش
دانش از طريق اثرگذاري در محصولات،
فرايندها و افراد موجب ايجاد ارزش براي سازمانها مي شود، در حالي که
مديريت دانش اطلاعات، داده ها و داراييهاي فکري را به ارزشهاي ديرپا و
ماندگار تبديل مي کند(DELL, 1996). به دليل نياز سازمانها به نوآوري، توجه
به مديريت دانش با توجه به مديريت نوآوري همراه و همگام بوده است.
تاکنون
دستاوردهاي مديريت دانش مهم و چشمگير بوده است. يکي از دستاوردهاي مديريت
دانش در زمينه محصول توليد خودرو هوشمند است که سيستم مديريت موتور آن
قادر است عملکرد قطعات و اجزاي مهم موتور را کنترل کرده و از نياز به
سرويس و به دنبال آن افزايش عملکرد موتور آگاهي داشته باشد. دستاورد ديگر
دانش در زمينه فرآيند بهره مندي از بهترين مهارتها است، مانند کارخانه هاي
توليد کننده نيمه هاديهاي داراي فناوري بالا است که موجب شده است صرفه
جوييهاي هنگفتي در زمينه سرمايه گذاري در داراييهاي سرمايه اي انجام گيرد.
در زمينه افراد، دانش تخصصي افراد مجرب در معاملات تجاري( مذاکرات چند
ميليارد دلاري ) قادر است موفقيت يا عدم موفقيت در کسب و کارهاي مبتني بر
دانش را تعيين کند.
از تاثيرات مهم مديريت دانش بر عملکرد سازماني
گسترش ابزارهاي مديريت دانش مانند يادگيري الکترونيک، گذرگاههاي
اينترنتي(WEB PORTAL)، چت يا گفتگوي الکترونيک، و ابزارهاي جستجو و
گردآوري داده ها و غيره است. علي رغم وجود مزيتهاي مديريت دانش در زمينه
صرفه جوييهاي مالي، سرمايه گذاري در زمينه مديريت دانش با ريسک ها و
مخاطراتي همراه است، زيرا مشکلات و مسائل مربوط به استقرار آن موجب مي شود
که به مزاياي مورد انتظار منجر نشودLINDGREN AND HENFRIDSSON,2002, STORY
AND BARNETT,2000, FAHEY AND PRUAK,1998 ). همانگونه که در بالا بدان
اشاره شد، دستاوردهاي مديريت دانش در حيطه کسب و کار عبارت است: محصول
مانند حق اختراع يا اعطاي امتياز فناوري( سرمايه فکري )، فرآيند مانند
رويه هاي مالي يا روشهاي توليد( سرمايه ساختاري) افراد مانند نيروي متخصص(
سرمايه انساني ).
تکامل نوآوري دانش
سازمانهاي امروزي بي وقفه
تلاش مي کنند تا خود را از رقبايشان متمايز کنند. کسب توانايي لازم براي
ايجاد تمايز، کاربرد هوشمندانه داراييهاي دانش براي مقاصد نوآوري است.
بنابراين، بسياري از سازمانها در صددند بر مبناي فرايندهاي خاص توليد،
مهارتهاي خاص و کمياب، خلاقيت و اقدامات مديريتي نظير مديريت زنجيره عرضه
و مديريت روابط مشتري، تکنيک هاي جديد را بيازمايند(GOLD ET AL,2001)
امروزه
سازمانها سخت تلاش مي کنند که به عنوان پيشگامان مهارتهاي مديريت دانش
شناخته شده و از اين طريق مزد تلاش و کوشش خود را بگيرند. اين مهم از طريق
کاربرد دانش براي مقاصد نوآوري امکانپذير است. براي مثال، شرکت نوکيا
سازماني است که از مهارتهاي مديريت دانش در کسب و کار استفاده کرده و
مزاياي رقابتي بسياري را در زمينه نوآوري و توسعه محصول کسب کرده است.
نوکيا با استفاده از مهارتهاي مديريت دانش اقدام به شناسايي رويه هاي
بازار و نيازمنديهاي مشتريان مي نمايد. تعجب آور نيست اگر بگوييم که نوکيا
قادر است هر 25 روز يک دستگاه تلفن همراه جديد به بازار عرضه کند.
الگوي مديريت استراتژيک
بسياري
از نويسندگان موضوعهاي مديريت دانش بر خلاف نظريه پردازان نوآوري مايل
نيستند اهميت اقتصادي نوآوري را درک کنند. از طرف ديگر نويسندگان نوآوري
اغلب قادر نيستند از مهارتهاي مديريت دانش به عنوان يک ابزار مديريت
استراتژيک استفاده کنند. با وجود اين، تقريباً هر سازماني تلاش مي کند از
فرصتهاي ارائه شده توسط مديريت دانش نظير روشهاي کسب، همانند سازي و تسهيم
اطلاعات استفاده در نوآوري استفاده کند. روشن است که ظهور نوآوري دانش نه
تنها سازمانها را قادر مي سازد نسبت به رقبا مزيت رقابتي به دست آورند
بلکه ابزار سودمندي را براي ارتقاي عملکرد سازماني ارائه مي کند.
به
جاي بررسي نقاط قوت و ضعف نوآوري دانش بهتر است که بر مديريت استراتژيک
نوآوري دانش تمرکز شود. در واقع جريان فکري موجود اين است که نوآوري دانش
بايد بر روي کدام يک از ابعاد استراتژيک مديريت تمرکز کند. درک اين موضوع
ممکن است افق جديدي در استقرار و تحکيم نوآوري دانش در سازمانها بگشايد.
عدم
وجود يک نگرش جامع به مديريت نوآوري موجب بروز ابهاماتي شده است. براي رفع
اين ابهام بايد دو نکته را روشن بسازيم. ابتدا نوآوري دانش را تعريف کرده
و اثرات ناشي از آن را بر موفقيت سازمانها، اقتصاد و جامعه مشخص سازيم،
ثانياً از آنجا که يک الگوي جامع براي درک ابعاد استراتژيک مهارتهاي
مديريت دانش در نوآوري وجود ندارد تلفيق مديريت دانش و نوآوري دانش بر
اساس يک چارچوب مديريت استراتژيک ضروري است.
داراييهاي دانش چيست؟
همه
انواع اطلاعات را نمي توان به عنوان دارايي دانش در نظر گرفت. اين
سازمانها هستند که قادرند با توجه به محيط و اهداف کسب و کار مشخص سازند
که چه اطلاعاتي را مي توان دارايي دانش قلمداد کرد. معمولاً داراييهاي
دانش را به دو دسته داراييهاي عيني و داراييهاي ذهني طبقه بندي مي کنند.
براي مثال، داراييهاي عيني عبارتند از: حق اختراع، مارک تجاري و غيره. اين
نوع اطلاعات را مي توان با استفاده از فناوري اطلاعات ثبت، بايگاني و
کددار کرد. داراييهاي ذهني به اطلاعات موجود در افکار مردم اشاره دارد که
نمي توان آنها را ثبت، بايگاني و کددار کرد ) Amidon, 1997,Drucker,1998
(.
عناصر تشکيل دهنده نوآوري دانش چيست¬؟
اولين بار پيتر دراکر
بود که از اصطلاح کارگر دانش ) knowledge worker (استفاده کرد. در واقع تا
همين اواخر بود که مديران و سياستگزاران سازماني دريافتند نوآوري موفق
نوآوري دانش مدار است. «آميدون» نوآورري دانش را بدينگونه تعريف مي کند:
ايجاد، توسعه، تبديل و کاربرد افکار جديد در قالب کالاها و خدمات قابل
فروش که موجب موفقيت سازمانها، اعتبار اقتصاد يک ملت و پيشرفت و ترقي يک
جامعه مي شود. نوآوري دانش دو عنصر کليدي دارد: اول شناسايي دانش به عنوان
يک عامل کليدي و دوم اقدامات مربوط به مديريت دانش.
مديريت استراتژيک
نوآوري دانش: ماهيت ذهني داراييهاي دانش سازمانها و الزامات بلند مدت
سازمانها ايجاب مي کند که رويکرد متفاوتي به مديريت نوآوري دانش ايجاد
گردد. تفکرات رايج امروزي، مديريت استراتژيک نوآوري دانش را به عنوان يک
ابزار رقابتي موثر براي حمايت از عملکرد سازماني قلمداد مي کند (Gupta and
mcdaniel,2002, Clarke and Rollo,2001, probes et al, 1999) . با وجود
ابزارهاي مختلف مديريت دانش، مديران سازمانها براي دگرگوني سريع رويکردها
يا نگرشهايشان جهت کاربرد دانش در حيطه نوآوري با يکديگر به رقابت مي
کنند.
تمرکز بر موضوعهاي مديريت استراتژيک ضروري است زيرا ظهور
نوآوري دانش هرگز متوقف نشده و با محيطهاي رقابتي و شرايط جديد بازارها
تغيير مي يابد. با وجود ارتباطي که بين داراييهاي دانش و مديريت نوآوري
وجود دارد فرد ممکن است تعجب کند که چرا تحقيقات اندکي در زمينه نوآوري
دانش صورت گرفته است. با در نظر گرفتن اين موضوع که اصول دانش مدار بايد
محور و راهنماي عمل نوآوري دانش قرار گرفته و يک شالوده تسهيم دانش براي
تسهيل اقدامات دانش مدار ضروري است، بايد گفت که استقرار آن به داده هاي
انساني تصميمگيري،اشتراک مساعي، تجارب و واکنشهاي خلاقانه توسط افراد
مستعد بستگي دارد.
رويکرد مديريت استراتژيک همانگونه که در شکل شماره
2 نشان داده شده است در جستجوي ارائه تصوير بهتري از مديريت نوآوري دانش
است. اين رويکرد يک ابزار مديريتي در اختيار سازمانها قرار مي دهد که از
طريق آن اطمينان حاصل کنند که آيا نقش آنان در جوانب استراتژيک مديريت
تحقق يافته است يا نه. توسعه مفهومي اين الگو بر اساس مرور جامع ادبيات
مديريت دانش انجام شده است که در مديريت نوآوري به کار مي رود. علاوه بر
اين، الگــوي مديريت استراتژيک به طور جامع چگونگي مديريت استراتژيک
نوآوري دانش را نشان ميدهد. (شکل 2)
اصول دانش مدار: اگر
قرار است که مهارتهاي مديريت دانش با مهارتهاي مديريت نوآوري ترکيب شده و
به عنوان يک ابزار رقابتي براي پشتيباني از نوآوري دانش تبديل گردد،
سازمانها بايد وظايف خود را بر اساس مجموعه اي از اصول دانش مدار ايفا
کنند. اصول ششگانه مديريت نوآوري دانش عبارتند از: ( Harkema and
Browaeys,2002,Davis and Botkin,1999,Miller and Morris, 1999,skyrme and
Amidon,19997, Davenport, 1993) :
1 - درک سيستم ارزش نوآوري: اين
سيستم با زنجيره ارزش متفاوت است. بر خلاف زنجيره ارزش که خطي و ايستا است
اين سيستم غيرخطي و پويا بوده و بيانگر روابط متقابل است.
2 - صورتبندي
يا تنظيم استراتژي دانش گروهي: اين استراتژي بر خلاف استراتژي اطلاعات
رقابتي که به رابطه برد/باخت قائل است رابطه برد / برد را تشويق مي کند.
3
- توسعه شبکه دانش استراتژيک: بر خلاف واحدهاي تجاري استراتژيک که
داراييهاي اطلاعات مجزا را مورد تاکيد قرار مي دهد، اين شبکه جريان
داراييهاي دانش بين شرکا، مشتريان،تامين کنندگان و غيره را مورد تاکيد
قرار مي دهد.
4 - ايجاد راهکارهاي مديريت دانش مبتني بر انسان/
فناوري نه راهکارهاي مديريت دانش مبتني بر ماشين: براي اينکه دانش در خدمت
نوآوري باشد بايد انسان و ماشين مکمل يکديگر باشند.
5 - استقرار
فرآيند دانش پايين به بالا: کارهاي دانش سودمند و خلاقانه که توسط کارگران
دانش انجام مي گيرد نيازمند دخالت اندک مقامات رده بالاست
6 - تاکيد بر
موفقيت مشتري به جاي رضايتمندي مشتري: رضايتمندي مشتري تنها بر نيازهاي
امروزي مشتري تاکيد دارد در حالي که موفقيت مشتري نيازهاي آتي مشتريان را
نيز در نظر دارد. موفقيت مشتري نيروي رقابتي براي رشد شرکت و توسعه کسب و
کار را ايجاد مي کند.
ساختارهاي تسهيم دانش: فناوريهاي اطلاعات و
ارتباطات، موتور محرکه و عامل موثر در سرعت بالاي انتقال اطلاعات و کاهش
هزينه هاي ارتباطات است. اينترنت يکي از فناوريهاي اطلاعات و ارتباطات است
که تاثير چشمگيري بر مديريت دانش گذاشته است. امروزه، اينترنت مسير
استفاده گروهي از داراييهاي دانش را هموار ساخته است. سازمانها براي
استقرار ساختارهاي تسهيم دانش براي نوآوري دانش بايد از فعاليتهاي
کدگذاري، ذخيره دانش و توسعه شبکه دانش جانبداري کنند(Maryam and
Leinder,2001,Davenport and Prusak,1998 ).
اقدامات دانش مدار
هدف اقدامات دانش مدار
شناسايي گوهر دانش از بين درياي پهناور اطلاعات است. اينترنت به خاطر
کاربرد آسان، دسترسي سريع و کم هزينه اي که دارد ابزار سودمندي براي
اقدامات دانش مدار به شمار مي رود. تاثير اقدامـــــات دانش مدار بر
نوآوري تا حدود زيادي به خلاقيت و تخيل انساني و داراييهاي دانش موجود
بستگــي دارد ) Malhotra,2000,1997). بر اساس مطالعه اي که بر روي
مهارتهاي مديريت دانش سازمانهاي استفاده کننده از اينترنت انجام گرفته
اقدامات 9 گانه دانش مدار عبارتند از:
الف - محصولات:
1 - تعيين نوع و گونه دانش؛
2- ايجاد پايگاههاي دانش؛
3- تبديل دانش به محصولات و خدمات جديد.
ب – فرآيندها:
-4 کسب و کاربرد مجدد اطلاعات به عنوان دانش؛
5- آموزش فرايندهاي دانش از طريق توزيع، انتشار يا برقراري ارتباطات شخصي؛
6- سنجش و مديريت ارزش داراييهاي دانش.
ج – افراد:
-7 ايجاد دانش يا تيمهاي سرمايه فکري؛
8- تاسيس مراکز دانش مردم مدار؛
9- استفاده از فنون گروهي براي مبادله دانش بين افراد.
چالشهاي
آينده نوآوري دانش: براي برخورداري هر چه بيشتر از مزاياي نوآوري دانش
بايد به استقبال چالشهاي بنيادين و اساسي رفت. اين چالشهاي سه گانه
عبارتند از:
اولين چالش، گسترش اقدامات دانش مدار در لايه هاي مختلف
جامعه يعني لايه هاي صنعتي، سازماني و انساني است. اين اقدام افراد را
قادر خواهد ساخت از سرمايه دانش براي مشارکت در فعاليتهاي اساسي نوآوري
دانش استفاده کنند.
دومين چالش، ايجاد داراييهاي دانش جديد، دسترسي آسان و جابه جايي و تحرک آزاد آن براي افراد درگير در فعاليتهاي نوآوري دانش است.
سومين
چالش، تقويت نقش تمام عوامل ذينفع سازمان است. به عبارت ديگر، وظيفه اين
عوامل ايجاد يک فرهنگ دانش مدار و شکوفاسازي يک اکوسيستم مبتني بر تسهيم
دانش است. گذشته از آن، موفقيت نوآوري دانش به ميزان همکاري و تعاون
افرادي بستگي دارد که در ايجاد دانش سهيمند. عاملي که موجب مي شود دانش
براي جامعه سودمند و ارزشمند شود.
نتيجه گيري
مانند ساير انواع
نوآوري، نوآوري دانش با هدف کسب و کار و در يک محيط غيرايده آل انجام مي
گيرد. بايد اين موضوع را درک کرد که هدف نهايي مديريت موثر نوآوري دانش
اين است که همه کارگران دانش براي تحقق نسبي آن بکوشند. يک رويکرد مديريت
استراتژيک پيشنهادي براي درک ديدگاههاي نظري و ملاحظات عملي پيرامون اصول
دانش مدار، ساختارهاي تسهيم دانش و اقدامات دانش مدار، تحکيم کدگذاري و
ذخيره دانش، ايجاد نقشه ها يا مسيرهاي دانش، استفاده مشترک از مهارتها و
ايجاد شبکه هاي دانش است.
(Maryam and Leinder,2001,Davenport and
prusak,1998 (.
1. منابع
Amidon, d.m, 1997, innovation strategy for the knowledge: the ken awaking, butterworth-heinemann, Boston, MA.
2. Drucker, p, 1988," the coming of the New organization", Harvard business Review, pp45-53, jan-feb 1988
3. Goh,
A, 2004," Enhancing competitiveness through Iinnovation: issues and
implications for industrial policy making", International Journal of
Applied Management and Technology, vol.2, no.2, p 1-23
4. Gold,A,malhotra,A,and
segars,A,2001," knowledge Management: an organizational capabilities
perspective:, Journal of Management Iinformation systems,
vol.18,no.1,pp.185-214
5. Gupta,A. and macdaniel,j.,2002," Creating
competitive Advantage by Effectively Managing knowledge: A framework
for knowledge Management:, Journal of knowledge Management
practice,vol.3,no.2,pp40-49
6. Harkema, s.j.and browaeys, m.j.,
2002," Managing innovation successfully: A complex process", European
Academy of Management annual conference proceeding, EURAM 2002,BRUSSELS
7. Lindgren,
r. Andhenfridsson,o., 2002," using competence system: adoption barriers
and design suggestion", journal of information and knowledge
management, vol.1,no.1,pp.65-78
8. Malhotra, y., 2000, knowledge
management and new organization forms: a framework for business model
innovation, knowledge management and virtual organization, idea group
publishing, Hershey, pa
9. Maryam, M.and leinder, D.2001," knowledge
management and knowledge management system: conceptual foundation and
research issues", MISquarterly, vol.25, no.1, pp.107-136
10. Strassmann,
PA., 1997, the squandered computer: evaluating the business alignment
of information technologies, information economic press, New Canaan, ct.
